บทที่ 27

ประตูห้องทำงานเปิดผางออกมา

อิซาเบลลาที่เอาหูแนบฟังอยู่กับบานประตูเซถลาออกมาที่โถงทางเดิน นางคว้ากรอบประตูไว้ทันก่อนจะเงยหน้าจ้องไอราด้วยสายตาไม่พอใจ

“แม่คะ พ่อคะ” นางคว้าแขนลูน่า มาร์กาเร็ตไว้ “หนูนึกว่าพ่อแม่จะจัดการเรื่องหล่อนเสียอีก”

“พอได้แล้ว อิซาเบลลา” ลูน่า มาร์กาเร็ตตบหลังมือนางเบา ๆ แล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ